High-water mark to kluczowy mechanizm stosowany w umowach pomiędzy inwestorami a zarządzającymi aktywami, który określa próg, od którego naliczane są opłaty za wyniki inwestycyjne. Jest to zabezpieczenie dla inwestorów, które chroni ich przed koniecznością ponoszenia opłat za zarządzanie w przypadku, gdy wartość portfela nie przekroczy wcześniej osiągniętego szczytu. High-water mark motywuje zarządzających do generowania stabilnych, długoterminowych zysków, jednocześnie minimalizując ryzyko nadmiernych opłat dla inwestorów.
Mechanizm ten działa w oparciu o zasadę porównywania bieżącej wartości portfela z najwyższą wartością osiągniętą w przeszłości. Jeśli wartość portfela spadnie poniżej tego poziomu, zarządzający nie może pobierać opłat za wyniki, dopóki wartość inwestycji nie powróci do poprzedniego szczytu. Przykładowo, jeśli portfel osiągnął wartość 1 000 000 zł, ale później spadł do 900 000 zł, zarządzający może pobierać opłaty za wyniki dopiero po ponownym przekroczeniu progu 1 000 000 zł.
High-water mark jest szczególnie popularny w funduszach hedgingowych i wśród firm zarządzających aktywami, które naliczają opłaty uzależnione od wyników inwestycyjnych. Mechanizm ten nie tylko zwiększa transparentność, ale także buduje zaufanie pomiędzy inwestorami a zarządzającymi. Pomimo swoich zalet, high-water mark może jednak prowadzić do presji na zarządzających, którzy mogą podejmować bardziej ryzykowne decyzje w celu odzyskania strat i osiągnięcia opłacalności.
