Krzywa dochodowości to graficzne przedstawienie zależności między stopami procentowymi a terminami zapadalności obligacji skarbowych o tym samym ryzyku kredytowym. Zwykle na osi poziomej wykreśla się czas do wykupu obligacji (maturację), a na osi pionowej – stopę procentową (rentowność). Krzywa dochodowości jest kluczowym narzędziem analitycznym, które pozwala zrozumieć oczekiwania rynku dotyczące przyszłych stóp procentowych oraz przewidywać zmiany w gospodarce. Zazwyczaj krzywa ma trzy podstawowe kształty: normalny, odwrócony i płaski, które odzwierciedlają różne warunki rynkowe.
W normalnej krzywej dochodowości stopy procentowe rosną wraz z wydłużaniem się terminów zapadalności obligacji. Oznacza to, że inwestorzy oczekują wyższej rentowności za dłuższe zaangażowanie kapitału, co może wynikać z większej niepewności lub ryzyka inflacyjnego w dłuższym okresie. Tego typu krzywa jest często interpretowana jako sygnał stabilnej gospodarki z przewidywanym wzrostem gospodarczym. Odwrotna krzywa dochodowości, gdzie krótkoterminowe obligacje mają wyższe oprocentowanie niż długoterminowe, może być sygnałem zbliżającej się recesji, ponieważ oznacza, że inwestorzy oczekują spadku stóp procentowych w przyszłości.
Płaska krzywa dochodowości występuje, gdy różnice między stopami procentowymi krótkoterminowych i długoterminowych obligacji są minimalne. Taka sytuacja może sygnalizować okres niepewności na rynku lub przejście między różnymi fazami cyklu gospodarczego. Analiza kształtu krzywej dochodowości jest istotna zarówno dla inwestorów, jak i decydentów polityki monetarnej, ponieważ może dostarczyć wskazówek dotyczących przyszłych zmian w polityce banku centralnego oraz kondycji gospodarki.
