Prezydent RP Karol Nawrocki podpisał 17 lipca 2026 roku ustawę frankową, która wejdzie w życie 14 dni po jej opublikowaniu w Dzienniku Ustaw (aktualizacja: ustawę opublikowano 23 lipca 2026 r. jako Dz.U. 2026 poz. 985, obowiązuje od 7 sierpnia 2026 r.). Ustawa ta może wywołać nową falę pozwów frankowiczów, a także wpłynąć na organizację pracy sądów w Polsce. Choć nie zmienia ona zasad orzeczniczych dotyczących nieważności umów kredytowych, wprowadza rozwiązania, które mogą przyspieszyć postępowania sądowe i zmienić dynamikę sporów między kredytobiorcami a bankami.
Co zmienia ustawa frankowa?
Ustawa frankowa wprowadza szereg regulacji procesowych, które mają usprawnić rozpatrywanie spraw frankowych. Należą do nich między innymi rozpatrywanie apelacji przez składy jednoosobowe, wprowadzenie zeznań na piśmie, rozstrzygnięcia na posiedzeniach niejawnych oraz brak konieczności wnioskowania o zabezpieczenie powództwa. Z drugiej strony strona, która w ciągu 6 miesięcy od wejścia ustawy w życie cofnie pozew, apelację lub skargę kasacyjną, odzyska połowę uiszczonej opłaty – z czego mogą skorzystać także banki wycofujące swoje apelacje. Kredytobiorca, któremu wstrzymano spłatę, może nadal wpłacać raty, ale bank musi je przyjmować tylko do czasu, aż suma wpłat osiągnie kwotę wypłaconego kredytu.
Wpływ ustawy na sektor bankowy i sądy
Banki stoją dziś przed wieloma wyzwaniami, nie tylko frankowymi. Oprócz sporów frankowych muszą mierzyć się z problemami związanymi z sankcją kredytu darmowego oraz pozwami dotyczącymi zmiennego oprocentowania powiązanego z WIBOR. W obliczu niższych stóp procentowych i rosnących kosztów sporów, banki mogą być skłonne do szybszego zamykania spraw frankowych, co może przyspieszyć postępowania sądowe i zmniejszyć kolejki w sądach. Eksperci wskazują, że ustawa może zachęcić banki do rezygnacji z rutynowych apelacji, co skróci czas rozstrzygnięć.
Co to oznacza dla Ciebie
Po podpisie prezydenta frankowicze wiedzą już, na jakich zasadach będą toczyć się ich sprawy. Od doręczenia bankowi pozwu obowiązek spłaty rat zostaje wstrzymany z mocy prawa do prawomocnego zakończenia sprawy, a bank nie może z tego powodu wypowiedzieć umowy ani zgłosić zaległości do BIK czy biur informacji gospodarczej. Franknews zwraca uwagę, że może to zachęcić do pozwu zwłaszcza osoby, które spłaciły już kwotę równą kapitałowi, a kredytobiorcy ze spłaconymi umowami mogą ograniczyć żądanie do nadwyżki ponad kapitał, żeby rozliczyć się z bankiem w jednym procesie zamiast w dwóch. Ustawa obejmuje też spadkobierców kredytobiorców oraz osoby, które przystąpiły do długu lub za niego poręczyły, a kredytobiorca mieszkający za granicą pozwie bank według ostatniego miejsca zamieszkania w Polsce. Bank zyskuje z kolei m.in. możliwość wytoczenia powództwa wzajemnego aż do zamknięcia rozprawy w pierwszej instancji.
Źródło: Franknews.pl
