Zgubioną lub skradzioną kartę trzeba zastrzec od razu: w aplikacji, na infolinii banku albo pod numerem (+48) 828 828 828. Zgłoszenie jest bezpłatne. Za nieautoryzowane płatności sprzed zgłoszenia klient odpowiada co do zasady najwyżej do równowartości 50 euro.
Kiedy trzeba zastrzec kartę
Ustawa o usługach płatniczych nakazuje niezwłocznie zgłosić bankowi utratę, kradzież, przywłaszczenie albo nieuprawnione użycie karty. To samo dotyczy nieuprawnionego dostępu do karty, np. do jej danych.
Nie trzeba czekać na dowód, że ktoś już użył karty. Wystarczy uzasadnione podejrzenie, że karta lub jej dane są poza kontrolą właściciela.
Pilna jest zwłaszcza sytuacja, w której razem z kartą zginął portfel z dokumentami. Wtedy oprócz karty trzeba zadbać także o dowód osobisty.
- karta zniknęła i nie wiadomo, gdzie jest,
- ktoś ukradł portfel z kartą,
- na rachunku jest płatność, której właściciel nie zlecał,
- dane karty trafiły na podejrzaną stronę albo do rozmówcy podającego się za pracownika banku,
- bankomat zatrzymał kartę i nie da się jej odzyskać.
Jak chronić dane przed wyłudzeniem, opisujemy w tekście o ochronie przed phishingiem.
Zatrzymanie karty przez bankomat to osobny przypadek. Kolejne kroki opisujemy w tekście bankomat wciągnął kartę.
Zastrzeżenie a czasowa blokada karty – różnice
Zastrzeżenie jest trwałe. Bank wyłącza kartę z użycia, a odnaleziona karta nie zacznie znowu działać.
Czasowa blokada, dostępna w aplikacjach wielu banków, wstrzymuje korzystanie z karty, ale pozwala ją później odblokować. Przydaje się, gdy karta najpewniej leży w domu.
Przy podejrzeniu kradzieży lub wycieku danych blokada nie wystarczy. Możliwość odblokowania karty jest wtedy ryzykiem, a nie zaletą.
Zakres czasowej blokady zależy od banku. Warto sprawdzić w aplikacji, co dokładnie wstrzymuje, zamiast zakładać, że działa jak zastrzeżenie.
Jak zastrzec kartę – aplikacja, infolinia, system zastrzegania kart
Bank musi stale zapewniać możliwość zgłoszenia i przyjmować je bezpłatnie. Opłatę może pobrać tylko za nową kartę, w wysokości bezpośrednich kosztów jej wydania.
Najszybciej jest w aplikacji. Na liście kart wybiera się właściwą kartę, opcję zastrzeżenia i zatwierdza dyspozycję. Na koniec warto sprawdzić status karty.
Bez dostępu do aplikacji pozostaje infolinia banku. Konsultant może poprosić o potwierdzenie tożsamości, ale nie podaje się mu PIN-u, kodu CVV ani hasła do bankowości.
Gdy numeru banku nie ma pod ręką, można zadzwonić na (+48) 828 828 828. To ogólnopolski System Zastrzegania Kart Związku Banków Polskich, który przekierowuje rozmowę do banku.
Samo połączenie z systemem nie zastrzega karty. Zgłoszenie trzeba złożyć w banku, do którego trafi rozmowa, i upewnić się, że zostało przyjęte.
Na wniosek klienta złożony w ciągu 18 miesięcy bank musi umożliwić udowodnienie zgłoszenia. Warto zanotować datę, godzinę i numer zgłoszenia.
- po zatwierdzeniu w aplikacji sprawdź status karty,
- podczas rozmowy wskaż dokładnie kartę, której dotyczy zgłoszenie,
- dzwoń tylko pod numer ze sprawdzonego źródła, np. z karty, umowy lub strony banku,
- gdy połączenie zostanie przerwane, ponów zgłoszenie i potwierdź jego przyjęcie.
Co się dzieje po zastrzeżeniu – transakcje, subskrypcje, płatności cykliczne
Po zgłoszeniu bank musi uniemożliwić korzystanie z karty. Nie da się nią zapłacić w sklepie ani w internecie, nie da się też wypłacić gotówki.
Na rachunku mogą jednak pojawić się płatności zaakceptowane wcześniej, a rozliczone później. Dlatego przez kilka dni warto przeglądać historię rachunku.
Subskrypcje opłacane kartą zwykle nie przejdą przy kolejnym obciążeniu. W usługach, z których się korzysta, trzeba więc podać nową kartę przed terminem płatności.
Nie każda subskrypcja zatrzyma się jednak sama. Usługę, której nie chce się już opłacać, najlepiej anulować u dostawcy.
Zlecenia stałe i polecenia zapłaty są pobierane bezpośrednio z rachunku. Zastrzeżenie karty ich nie wstrzymuje.
Przy odrzuconej płatności warto opłacić należność ręcznie. Wcześniej trzeba sprawdzić, czy dostawca nie ponowił już obciążenia.
Wiadomości z prośbą o „potwierdzenie zastrzeżenia” kodem, PIN-em lub hasłem należy ignorować. W razie wątpliwości lepiej zadzwonić do banku znanym numerem.
Odpowiedzialność za transakcje przed i po zgłoszeniu
Za nieautoryzowane płatności sprzed zgłoszenia klient odpowiada najwyżej do równowartości 50 euro. Kwotę liczy się po średnim kursie NBP z dnia transakcji.
Dotyczy to karty zgubionej, skradzionej lub przywłaszczonej. Limitu nie stosuje się, gdy klient nie mógł zauważyć utraty przed transakcją, chyba że działał umyślnie.
Limitu nie stosuje się także wtedy, gdy kartę utracono przez działanie lub zaniechanie pracownika, agenta albo oddziału banku. W obu przypadkach klient nie płaci nawet tych 50 euro.
Klient nie odpowiada też, jeśli bank nie wymagał silnego uwierzytelnienia płatności, chyba że działał umyślnie.
W pełnej wysokości klient odpowiada, gdy doprowadził do transakcji umyślnie albo umyślnie lub przez rażące niedbalstwo naruszył obowiązki, np. dotyczące przechowywania karty i PIN-u.
Samo użycie karty nie dowodzi, że klient autoryzował płatność albo działał rażąco niedbale. Udowodnić to musi bank.
Po zgłoszeniu klient nie odpowiada za kolejne nieautoryzowane transakcje, chyba że doprowadził do nich umyślnie. Liczy się chwila wykonania transakcji, a nie data jej zaksięgowania.
Zakwestionowanie konkretnej płatności to osobna sprawa niż zastrzeżenie karty. Nieautoryzowaną transakcję zgłasza się bankowi niezwłocznie, najpóźniej w 13 miesięcy od obciążenia rachunku.
Po tym terminie roszczenia wygasają, o ile bank udostępnił informacje o transakcji. Jak przygotować zgłoszenie, opisujemy w tekście o reklamacji płatności kartą.
Bank zwraca kwotę nieautoryzowanej transakcji do końca następnego dnia roboczego po zgłoszeniu. Może odmówić tylko przy udokumentowanym podejrzeniu oszustwa, zgłoszonym na piśmie organom ścigania.
Jak zamówić nową kartę i ile to trwa
Po zastrzeżeniu trzeba sprawdzić, czy bank wyda nową kartę automatycznie, czy potrzebna jest osobna dyspozycja. Informację podaje aplikacja, infolinia lub placówka.
Przy zamówieniu warto sprawdzić rachunek albo umowę karty kredytowej, adres doręczenia i numer telefonu. Opłatę za nową kartę podaje tabela opłat banku.
Czas oczekiwania liczy się od zamówienia, a nie od zastrzeżenia. Przesyłka dociera zwykle po kilku dniach roboczych, a przewidywany termin widać w potwierdzeniu zamówienia.
Część banków pozwala korzystać z nowej karty w telefonie, zanim dotrze plastik. Po otrzymaniu karty trzeba ją aktywować zgodnie z instrukcją banku.
Warto też ustalić, czy PIN zostaje ten sam, czy trzeba nadać nowy. Pomoże w tym tekst o zmianie PIN-u do karty.
- sprawdź, czy nowa karta zostanie wydana automatycznie,
- potwierdź rachunek lub umowę, do której ma być przypisana,
- zweryfikuj adres doręczenia i numer telefonu,
- zachowaj potwierdzenie zamówienia z terminem dostawy.
Zastrzeżenie karty a zastrzeżenie dowodu i PESEL
Zastrzeżenie karty nie chroni danych z dowodu osobistego, a zastrzeżenie dowodu nie wyłącza karty. Gdy zginął cały portfel, każdą sprawę trzeba załatwić osobno.
Utracony dowód warto najpierw zastrzec w banku, w systemie Dokumenty Zastrzeżone. Wystarczy jeden bank, a informacja trafia do pozostałych uczestników systemu.
Zastrzeżenia przyjmują oddziały banków, część także od osób, które nie są ich klientami. Niektóre banki przyjmują je pod numerem (+48) 828 828 828, ale tylko od własnych klientów.
Utratę dowodu trzeba też niezwłocznie zgłosić w dowolnym urzędzie gminy, przez usługę na gov.pl albo za granicą u konsula. Kradzież zgłasza się dodatkowo policji.
Zastrzeżenie numeru PESEL to jeszcze inny mechanizm. Utrudnia m.in. wzięcie kredytu na cudze dane, ale nie zastępuje zgłoszenia utraty dowodu. Szczegóły opisujemy w tekście zastrzeżenie PESEL a bank.
Najczęstsze pytania o zastrzeżenie karty
Nie. Zastrzeżenie jest trwałe. Odnalezioną kartę najlepiej zniszczyć, przecinając chip i pasek magnetyczny, i korzystać z nowej.
Nie. Bank musi umożliwić bezpłatne zgłoszenie. Może pobrać opłatę za nową kartę, ale nie wyższą niż bezpośredni koszt jej wydania.
Nie. Rachunek działa dalej, a przy karcie kredytowej trzeba nadal spłacać wykorzystany limit.
Co do zasady najwyżej do równowartości 50 euro. Limit nie chroni, gdy klient działał umyślnie lub rażąco niedbale. Po zgłoszeniu nie odpowiada za kolejne transakcje, chyba że doprowadził do nich umyślnie.
Źródła:
- Ustawa o usługach płatniczych (t.j. Dz.U. 2026 poz. 623) – art. 42–46
- Ustawa o dowodach osobistych (t.j. Dz.U. 2025 poz. 1753) – art. 47
- Związek Banków Polskich – karty płatnicze, System Zastrzegania Kart
- Związek Banków Polskich – zastrzeganie dokumentów tożsamości
