Opłata interchange to część rozliczenia płatności kartą, którą podmiot obsługujący akceptanta przekazuje podmiotowi wydającemu kartę. Wydawcą może być bank klienta, a akceptantem sklep lub usługodawca przyjmujący płatność. Opłata ta nie jest osobną kwotą dopisywaną klientowi przy kasie. Dla przedsiębiorcy ma znaczenie, ponieważ może stanowić część kosztu przyjmowania kart.
Interchange nie oznacza całej prowizji za obsługę terminala. Na koszt przedsiębiorcy wpływają również inne opłaty oraz warunki umowy z dostawcą usługi. Znaczenie mają także rodzaj karty i sposób rozliczenia transakcji.
Jak przepływa opłata przy płatności kartą
Klient płaci kartą, a akceptant przekazuje transakcję do rozliczenia przez podmiot obsługujący płatności. Ten podmiot jest nazywany agentem rozliczeniowym lub agentem rozliczającym. Po drugiej stronie znajduje się wydawca karty klienta. Interchange dotyczy rozliczenia między tymi stronami, nie zaś osobnej wpłaty klienta na rzecz wydawcy. Sprzedawca nie może też doliczyć klientowi opłaty za zapłatę kartą objętą limitami interchange (art. 37a ust. 3 ustawy o usługach płatniczych). Klient widzi płatność za zakup, a przedsiębiorca otrzymuje środki zgodnie ze swoją umową o akceptację kart. Podstawą takiej płatności jest karta płatnicza klienta.
W praktyce przedsiębiorca zwykle nie zleca osobnego przelewu z tytułu interchange. Koszt ten może być uwzględniony w opłacie naliczanej mu za obsługę transakcji. Sposób prezentacji zależy od umowy i zestawienia rozliczeń. Dlatego kwota potrącona z należności za sprzedaż nie musi odpowiadać samej opłacie interchange. Aby ustalić jej udział, trzeba oddzielić ją od pozostałych składników opłaty za akceptację.
Interchange a prowizja za akceptację kart
Opłata za akceptację kart, często określana jako prowizja akceptanta, obejmuje więcej niż interchange. Może zawierać opłaty związane z organizacją kartową oraz wynagrodzenie podmiotu obsługującego płatności. Umowa może przewidywać również odrębne opłaty za terminal lub inne usługi. Z tego powodu stawka interchange nie wystarcza do obliczenia całkowitego kosztu przyjmowania kart. Przedsiębiorca powinien porównywać kwoty, które rzeczywiście poniesie na podstawie umowy.
Nie każda płatność wyświetlona na terminalu podlega temu samemu mechanizmowi. Terminal może obsługiwać różne metody płatności, a interchange dotyczy rozliczeń kartowych. Przedsiębiorca analizujący ofertę powinien więc ustalić, których transakcji dotyczy podana stawka. Pomocne jest też rozróżnienie kosztu płatności od kosztu urządzenia. Przy wyborze konta firmowego z terminalem obie pozycje mogą pojawić się w tej samej ofercie.
Od czego zależy wysokość opłaty
Na sposób ustalania interchange wpływa między innymi rodzaj karty oraz to, czy została wydana konsumentowi, czy przedsiębiorcy. Znaczenie mogą mieć także zasady danej organizacji kartowej i okoliczności transakcji. Nie należy więc zakładać jednej stawki dla wszystkich płatności. Różnice mogą wystąpić nawet wtedy, gdy zakupy mają podobną wartość. Osoba sprawdzająca warunki rozliczenia powinna najpierw ustalić, do jakiej kategorii należy dana transakcja.
W Unii Europejskiej obowiązują ograniczenia interchange dla objętych nimi transakcji konsumenckimi kartami debetowymi i kredytowymi. Rozporządzenie 2015/751 ogranicza interchange do 0,2% wartości transakcji kartą debetową i do 0,3% przy karcie kredytowej (art. 3 i 4). Limity nie obejmują kart biznesowych, wypłat z bankomatów ani kart systemów trójstronnych (art. 1 ust. 3). Nie oznacza to jednak, że każda karta i każda transakcja podlega temu samemu ograniczeniu. Karta wydana na potrzeby działalności może być traktowana inaczej niż karta konsumencka. Samo ograniczenie interchange nie wyznacza też całej prowizji przedsiębiorcy. Przy porównywaniu stawek trzeba odróżnić kartę debetową od karty kredytowej oraz sprawdzić warunki akceptacji obu.
Jak odczytać rozliczenie przedsiębiorcy
Punktem wyjścia jest umowa z podmiotem obsługującym płatności oraz dołączony do niej cennik. W dokumentach należy szukać zasad naliczania opłat za transakcje, a także kosztów niezależnych od liczby płatności. Jeśli opłaty są przedstawione zbiorczo, sama kwota otrzymana po rozliczeniu sprzedaży nie pokaże udziału interchange. Potrzebne może być zestawienie składników prowizji albo wyjaśnienie sposobu jej obliczenia przez dostawcę usługi. Organizacja kartowa, wydawca karty i agent rozliczeniowy publikują aktualne stawki interchange na swoich stronach internetowych (art. 38a ust. 1 ustawy o usługach płatniczych).
Przy porównywaniu ofert ważne jest również to, do jakich transakcji odnosi się podana cena. Stawka opisana jako koszt przyjmowania kart może nie obejmować wszystkich rodzajów kart lub usług dodatkowych. Różne modele naliczania utrudniają porównanie samych wartości procentowych. Najczytelniejsze będzie zestawienie całkowitych kosztów przy podobnym sposobie korzystania z płatności, bez utożsamiania każdej prowizji z interchange.
Najczęstsze pytania
Opłata występuje w rozliczeniu między podmiotem obsługującym akceptanta a wydawcą karty. Przedsiębiorca może ponosić jej koszt pośrednio, w ramach opłaty za przyjmowanie płatności. Klient nie widzi jej jako odrębnej pozycji doliczonej do kwoty zakupu.
Nie. Interchange jest składnikiem związanym z rozliczeniem transakcji kartowej. Prowizja za akceptację płatności może obejmować również inne koszty. Osobną pozycją może być opłata za korzystanie z terminala, zależnie od warunków umowy przedsiębiorcy.
Nie. Sposób ustalania opłaty zależy od kategorii karty i zasad właściwych dla danej transakcji. Ograniczenia dotyczące kart konsumenckich nie oznaczają jednej stawki dla wszystkich kart. Przy ocenie kosztu przedsiębiorcy trzeba dodatkowo uwzględnić pozostałe opłaty za akceptację.
To zależy od metody płatności użytej w telefonie. Jeśli telefon służy do zapłaty kartą zapisaną w portfelu cyfrowym, transakcja pozostaje płatnością kartową. Sama obecność telefonu nie przesądza jednak, że rozliczenie odbywa się w systemie kartowym.
Źródła:
