Zmiany w zasadach wypłaty świadczeń chorobowych oznaczają, że zarówno pracownicy, jak i pracodawcy muszą znacznie uważniej pilnować dokumentów, terminów oraz ciągłości ubezpieczenia. Nowe reguły wpływają na to, jak liczony jest okres zasiłkowy i kiedy można utracić prawo do pieniędzy, co będzie szczególnie odczuwalne przy długich lub powtarzających się zwolnieniach lekarskich. Dobrze zrozumiana konstrukcja, na jakiej opiera się zasiłek chorobowy 2026, pozwala ograniczyć ryzyko błędów, odmów wypłaty i sporów z ZUS, zwłaszcza u osób łączących kilka źródeł dochodu lub często zmieniających pracę.
Zasiłek chorobowy – nowe zasady
Ostatnie zmiany w przepisach porządkują przede wszystkim zasady nabywania prawa do zasiłku chorobowego i liczenia okresu zasiłkowego. Ustawodawca mocniej akcentuje ciągłość ubezpieczenia i eliminuje część wyjątków, które pozwalały na długotrwałe pobieranie świadczenia przy częstych, krótkich zwolnieniach. Ważne są też doprecyzowania dotyczące dokumentowania niezdolności do pracy oraz większe znaczenie elektronicznych zwolnień. Dla pracowników oznacza to potrzebę lepszego planowania ciągłości zatrudnienia, a dla pracodawców – konieczność uważniejszej kontroli obecności i dokumentacji.
Przykładowo, pracownik zatrudniony na umowę o pracę, który choruje kilka razy w roku, może się zdziwić, że kolejne L4 zostanie zaliczone do jednego okresu zasiłkowego, jeśli dotyczy tej samej choroby. W praktyce może to oznaczać szybsze wyczerpanie maksymalnej liczby dni, za które przysługuje świadczenie. Z perspektywy pracodawcy ważne staje się sprawdzanie, czy poszczególne zwolnienia łączą się, bo wpływa to zarówno na planowanie zastępstw, jak i na rozliczenia wynagrodzenia chorobowego i zasiłku.
Największe pułapki dotyczą dziś niepełnej wiedzy o tym, jak liczy się okres zasiłkowy i jakie przerwy między zwolnieniami powodują jego „wyzerowanie”. Ryzykowne jest też opieranie się wyłącznie na ustnych informacjach z kadr czy od znajomych, bo drobna różnica w sytuacji życiowej może całkowicie zmienić uprawnienia. Warto dokładnie weryfikować wymogi formalne, terminy dostarczenia dokumentów i sposób zgłaszania niezdolności do pracy, zwłaszcza przy kilku źródłach dochodu. Przy bardziej złożonych sytuacjach zawodowych pomocne może być sięgnięcie po szersze omówienia, np. kto dokładnie ma prawo do zasiłku chorobowego i na jakich zasadach.
Aby ograniczyć ryzyko, pracownik powinien na bieżąco śledzić zmiany przepisów i regularnie kontrolować swoją sytuację ubezpieczeniową, zwłaszcza przy zmianach pracy lub przerwach w zatrudnieniu. Pracodawca z kolei powinien zaktualizować procedury kadrowe, przeszkolić osoby odpowiedzialne za rozliczanie absencji oraz zadbać o jasną komunikację z załogą na temat nowych reguł. Dzięki temu obie strony zmniejszają ryzyko błędów, sporów i nieoczekiwanych odmów wypłaty świadczeń, które przy zasadach obowiązujących dla zasiłek chorobowy 2026 mogą być szczególnie dotkliwe finansowo.
Kto wypłaca świadczenie i kiedy
Wypłata zasiłku chorobowego zależy głównie od liczby osób zgłoszonych do ubezpieczenia chorobowego u danego pracodawcy oraz od formy zatrudnienia. Najczęściej świadczenie wypłaca bezpośrednio pracodawca, ale po przekroczeniu określonej liczby ubezpieczonych obowiązek przechodzi na ZUS. Dodatkowo przedsiębiorcy opłacający składki za siebie oraz osoby na umowach zlecenia (jeśli przystąpiły do ubezpieczenia chorobowego) otrzymują pieniądze z ZUS, a nie od zleceniodawcy. To, kto jest płatnikiem, decyduje też o procedurze i terminach przewidzianych dla zasiłek chorobowy 2026.
Przykładowo pracownik średniej firmy, który zachoruje w marcu, może dostać wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy za pierwszą część nieobecności, a następnie zasiłek chorobowy już od ZUS, jeśli zwolnienie się przedłuży. Z kolei osoba prowadząca działalność gospodarczą, która choruje od 10 do 30 dnia miesiąca, otrzyma jedno świadczenie z ZUS po złożeniu odpowiednich dokumentów. W obu sytuacjach kluczowe jest, czy dokumenty trafią na czas i czy pracodawca prawidłowo rozliczy okresy niezdolności.
Najczęstsze pułapki wynikają z niejasności, kto jest płatnikiem i kiedy powinien wypłacić świadczenie. Opóźnienia pojawiają się, gdy pracodawca spóźnia się z przekazaniem dokumentów do ZUS albo gdy zwolnienie lekarskie ma błędy (np. nieprawidłowe daty, brak ciągłości). Problemy powoduje też zmiana pracy lub tytułu do ubezpieczenia w trakcie choroby, bo wtedy może się zmienić podmiot odpowiedzialny za wypłatę. Warto na bieżąco sprawdzać decyzje ZUS i rozliczenia od pracodawcy.
Aby ograniczyć ryzyko, dobrze jest od razu po wystawieniu e-ZLA upewnić się, czy zostało poprawnie wysłane oraz czy kadry mają wszystkie potrzebne dane. W razie przedłużenia choroby warto kontrolować, od którego dnia kończy się obowiązek pracodawcy, a zaczyna rola ZUS, bo to zwykle wpływa na termin wypłaty. Jeśli pieniądze nie pojawią się w ciągu kilku tygodni od zakończenia okresu zasiłkowego, trzeba niezwłocznie zareagować i wyjaśnić sprawę z płatnikiem świadczenia.
Warunki uzyskania prawa do zasiłku
Prawo do zasiłku chorobowego powstaje, gdy spełnisz jednocześnie kilka warunków: podlegasz ubezpieczeniu chorobowemu (obowiązkowo lub dobrowolnie), masz zachowaną tzw. ciągłość ubezpieczenia oraz faktyczną niezdolność do pracy potwierdzoną zwolnieniem lekarskim. Ważne są także terminy: zwolnienie musi obejmować okres, w którym ubezpieczenie wciąż trwa, albo przypadać w tzw. okresie ochronnym po jego ustaniu. Dodatkowo ustawodawca przewiduje określony minimalny czas podlegania ubezpieczeniu, zanim nabędziesz pierwsze prawo do świadczenia.
Przykładowo: pracownik zatrudniony na umowę o pracę od 1 stycznia zachorował nagle w marcu i lekarz wystawił mu elektroniczne zwolnienie. Ponieważ od początku zatrudnienia opłacane są za niego składki na ubezpieczenie chorobowe, a niezdolność do pracy powstała w okresie trwania umowy, pracownik uzyska prawo do zasiłku chorobowego. Inaczej wygląda to przy umowach zlecenia, gdzie ubezpieczenie chorobowe bywa dobrowolne i samo podpisanie umowy nie wystarczy bez zgłoszenia do ubezpieczenia.
Kluczowe dokumenty to przede wszystkim e-ZLA, czyli elektroniczne zwolnienie, które lekarz przekazuje do ZUS i pracodawcy, oraz dokumenty potwierdzające tytuł do ubezpieczenia: umowa o pracę lub zlecenia, zgłoszenie do ubezpieczeń, czasem także zaświadczenie o zarobkach. Przy niektórych sytuacjach, jak choroba po ustaniu zatrudnienia, ZUS może wymagać dodatkowych oświadczeń i zaświadczeń, w tym potwierdzających brak innego tytułu do ubezpieczenia lub datę rozwiązania poprzedniej umowy. Przy bardziej nietypowych przypadkach, zwłaszcza przy kilku formach zarobkowania, warto zawczasu przeanalizować nie tylko ogólne zasady, ale i koszty oraz obowiązki związane z różnymi tytułami, podobnie jak przy ocenie kosztów prowadzenia działalności gospodarczej.
Pułapki w dokumentach i terminach
Jedną z najczęstszych pułapek są niekompletne lub niespójne dokumenty – brak podpisu, nieczytelna data, różne okresy niezdolności do pracy w zaświadczeniu lekarskim i we wniosku. Problemem bywa też mylenie formularzy albo składanie kopii zamiast oryginałów tam, gdzie wymaga się oryginału. Błędy formalne nie zawsze widać od razu; często wychodzą na jaw dopiero przy weryfikacji, co wydłuża czas oczekiwania, a w skrajnych przypadkach prowadzi do odmowy wypłaty.
Przykład z życia: pracownik dostaje zwolnienie na 14 dni i wysyła je po tygodniu od wystawienia. Pracodawca przekazuje dokument dalej, ale na zaświadczeniu lekarz poprawiał ręcznie datę, bez parafki. Instytucja żąda wyjaśnień, co opóźnia decyzję o kilka tygodni. W tym czasie pracownik nie ma wypłaconego świadczenia i musi sam finansować bieżące wydatki, licząc na wyrównanie dopiero po wyjaśnieniu sprawy.
Najbardziej ryzykowne są opóźnienia w dostarczeniu zwolnienia oraz brak ciągłości dokumentacji przy kolejnych L4. Wiele osób nie wie, że liczy się zarówno data wystawienia, jak i data wpływu dokumentu do pracodawcy lub instytucji. Pułapką jest też błędne założenie, że system elektroniczny „wszystko załatwi sam”, podczas gdy nadal trzeba dopilnować, czy zwolnienie jest prawidłowo wystawione, przypisane do właściwego płatnika i obejmuje cały okres choroby.
Aby ograniczyć ryzyko, warto przy każdej chorobie działać według stałego schematu: od razu po wizycie lekarskiej sprawdzić dane na zaświadczeniu, zanotować daty i terminy przekazania dokumentów oraz zrobić sobie kopię w formie skanu lub zdjęcia. W przypadku kolejnego zwolnienia należy upewnić się, że lekarz zachowuje ciągłość okresów, a pracodawca potwierdził odbiór dokumentów; to zmniejsza ryzyko sporów o prawo do świadczenia i jego wysokość, niezależnie od tego, według jakich zasad wyliczany jest zasiłek chorobowy 2026.
Kontrola ZUS i ryzyka zakwestionowania
ZUS ma szerokie uprawnienia do kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich i wypłaty świadczeń. Może weryfikować zarówno zasadność orzeczenia lekarskiego, jak i sposób, w jaki ubezpieczony wykorzystuje czas chorego. Kontrola może wynikać z typowych algorytmów ryzyka, sygnałów od pracodawcy albo niestandardowych schematów, np. częstych krótkich zwolnień. Szczególną uwagę budzą przypadki, gdy po zmianie etatu lub wysokości wynagrodzenia szybko pojawia się długie zwolnienie i wniosek o wysokie świadczenie.
Przykładowo, pracownica podnosi etat z 1/2 do pełnego, a wynagrodzenie rośnie dwukrotnie. Po miesiącu idzie na kilkumiesięczne zwolnienie w ciąży, a podstawa zasiłku liczona jest z nowej, wyższej pensji. ZUS może w takiej sytuacji dokładnie przeanalizować dokumenty kadrowe, termin wprowadzenia zmian oraz dotychczasowy przebieg zatrudnienia. Jeżeli poweźmie wątpliwości, czy modyfikacja warunków pracy była rzeczywista, może wszcząć postępowanie wyjaśniające i poprosić o dodatkowe wyjaśnienia.
Najczęstsze pułapki to pozorne podwyżki płac tuż przed planowaną chorobą, podpisywanie umów „na papierze” bez faktycznego świadczenia pracy oraz łączenie zwolnienia z inną aktywnością zarobkową. Ryzyko zakwestionowania rośnie także, gdy zwolnienie jest wykorzystywane w sposób oczywiście sprzeczny z jego celem, np. przy pracach remontowych czy dorywczym handlu. Warto przed każdym wnioskiem sprawdzić spójność dokumentów kadrowych, realność wynagrodzenia oraz zgodność działań w okresie zwolnienia z jego treścią.
Aby ograniczyć ryzyko, pracodawca powinien dbać o rzetelną dokumentację zmian płacowych i stanowiskowych, a pracownik – o transparentność swoich działań w okresie niezdolności do pracy. Każda istotna zmiana warunków zatrudnienia powinna mieć biznesowe uzasadnienie, a nie jedynie wpływać na przyszłe świadczenia. Przy wątpliwościach lepiej od razu złożyć pisemne wyjaśnienia niż czekać na formalne zakwestionowanie wypłaty, które może skutkować obowiązkiem zwrotu nienależnie pobranych kwot.
Umowa o pracę a zlecenie w kontekście zasiłku
Przy umowie o pracę ubezpieczenie chorobowe jest zasadniczo obowiązkowe, więc pracownik automatycznie nabywa prawo do świadczenia po spełnieniu warunku odpowiedniego okresu ubezpieczenia. Przy umowie zlecenia ubezpieczenie chorobowe zwykle jest dobrowolne, więc sam zleceniobiorca decyduje, czy chce opłacać składkę. To kluczowa różnica: brak zgłoszenia do ubezpieczenia chorobowego przy zleceniu oznacza brak prawa do zasiłku, nawet jeśli składki na inne ubezpieczenia są odprowadzane regularnie.
Przykładowo, osoba zatrudniona na etacie z wynagrodzeniem 6 000 zł brutto, chorując przez miesiąc, może liczyć na świadczenie liczone od tej właśnie podstawy, po odpowiednich przeliczeniach. Zleceniobiorca zarabiający podobnie, ale niezgłoszony do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, nie dostanie nic. Jeśli natomiast zgłosił się i opłaca składki od zmiennych kwot, jego zasiłek będzie obliczany z przeciętnego przychodu z określonego okresu, co często daje niższą, mniej przewidywalną kwotę.
Pułapką przy umowie zlecenia jest przekonanie, że „skoro płacę ZUS, to zasiłek mi się należy”. W praktyce wiele osób ma opłacane tylko składki emerytalne i rentowe, pomijając chorobową. Ryzyko rośnie przy kilku umowach jednocześnie: błędne zgłoszenie lub zbyt niska podstawa może mocno obniżyć świadczenie. Warto też sprawdzić, czy zlecenie nie jest zawarte równolegle z etatem, bo kolejność tytułów do ubezpieczeń wpływa na ostateczną wysokość zasiłku.
Aby ograniczyć ryzyka, trzeba świadomie wybrać tytuł ubezpieczenia i regularnie weryfikować zgłoszenia w ZUS. Osoba, która planuje dłuższe leczenie albo ciążę, powinna szczególnie uważać na ciągłość ubezpieczenia chorobowego przy zleceniu i wysokość podstawy składek. Przy etacie kluczowe są zmiany wynagrodzenia, dodatki i premie, bo to one przesądzają o ostatecznej wysokości zasiłku, zwłaszcza przy dłuższej niezdolności do pracy. Jeśli rozważasz przejście na własną działalność, dobrze od razu przeanalizować też jak założyć firmę i jakie składki będziesz płacić, by później nie zaskoczyły cię różnice w wysokości świadczeń.
Wysokość świadczenia – jak się liczy
Zasiłek liczysz na podstawie przeciętnego wynagrodzenia z ostatnich miesięcy, zwykle z roku poprzedzającego chorobę. Do tej podstawy wchodzą wynagrodzenie zasadnicze oraz inne składniki, od których odprowadzasz składki na ubezpieczenie chorobowe. Z podstawy odejmuje się część odpowiadającą obciążeniom składkowymi, a dopiero od tak „oczyszczonej” kwoty wylicza się procent świadczenia. Szczegóły zależą od formy zatrudnienia, przerw w pracy i daty powstania prawa do zasiłku.
Przykładowo, jeśli co miesiąc zarabiasz orientacyjnie 7 000 zł brutto plus zmienne premie, to do obliczeń bierze się średnią z tych 12 miesięcy, uwzględniając faktycznie wypłacone składniki. Jeżeli w trzech miesiącach premii nie było, średnia automatycznie spada. Po odjęciu składek otrzymujesz podstawę, od której liczy się procent należnego świadczenia za każdy dzień choroby, a wypłata wynika z iloczynu tej stawki dziennej i liczby dni zwolnienia.
Najczęstsza pułapka to przekonanie, że liczy się samo „gołe” wynagrodzenie zasadnicze. Tymczasem część dodatków wchodzi do podstawy, ale inne są z niej wyłączone, zwłaszcza jednorazowe nagrody czy świadczenia nieoskładkowane. Problemem są też opóźnienia w wypłatach premii, które formalnie „przesuwają” je na inny miesiąc i zaniżają średnią. Warto sprawdzić, jak pracodawca kwalifikuje dodatki, premie i nadgodziny w dokumentacji płacowej.
Aby uniknąć sporów, zgromadź paski wynagrodzeń i umowę, sprawdź, które składniki podlegały składce chorobowej i ile miesięcy przyjęto do wyliczenia. Porównaj to z faktycznymi wypłatami i dopilnuj, by uwzględniono wszystkie cykliczne premie. Jeśli coś się nie zgadza, złóż pisemne zapytanie do kadr lub płac, prosząc o szczegółowe wyjaśnienie sposobu ustalenia podstawy zasiłku. Takie wstępne sprawdzenie bywa kluczowe, bo po wydaniu decyzji ZUS dotyczącej zasiłek chorobowy 2026 trudniej jest korygować błędnie przyjęte dane.
Najczęstsze błędy w zwolnieniach
W praktyce wiele problemów z wypłatą świadczeń wynika z pozornie drobnych uchybień przy wystawianiu zwolnienia. Niewłaściwa data początku choroby, brak ciągłości między kolejnymi L4 czy błędny kod literowy mogą spowodować zakwestionowanie prawa do świadczenia lub obniżenie jego wysokości. Kłopotliwe bywa też wskazanie niewłaściwego płatnika zasiłku albo niezgodność danych pracownika z tymi, które widnieją w dokumentach kadrowych. Każdy z tych błędów może opóźnić wypłatę albo zakończyć się odmową.
Typowa sytuacja to pracownik, który choruje przez miesiąc, ale w środku zwolnienia ma jednodniową „lukę”, bo lekarz wpisał złą datę końcową. W efekcie pracodawca traktuje część nieobecnności jako nieusprawiedliwioną, a organ wypłacający zasiłek uznaje, że nie był to nieprzerwany okres niezdolności do pracy. W innym scenariuszu lekarz omyłkowo zaznacza, że chory może chodzić, choć pacjent faktycznie ma leżeć. Ewentualna kontrola porównuje dane z systemu z zachowaniem ubezpieczonego i może podważyć zasadność wypłaty.
Najpoważniejsze pułapki wiążą się z brakiem ciągłości zwolnień, złym oznaczeniem okresu pobytu w szpitalu oraz błędnym wskazaniem, że chory może pracować zdalnie. W razie kontroli liczy się to, co widnieje w dokumentacji, a nie ustne wyjaśnienia. Ryzyko rośnie także przy częstych zmianach pracodawcy, zleceniu lub działalności gospodarczej, gdy lekarz nie aktualizuje danych płatnika. Wtedy nawet prawidłowo wystawione e-ZLA może nie wystarczyć do szybkiego uzyskania pieniędzy.
- Zawsze sprawdź datę początku i końca zwolnienia oraz brak „luk” między L4
- Upewnij się, że dane pracodawcy lub działalności są aktualne i kompletne
- Zwróć uwagę na kod literowy i wskazania „chodzi/nie chodzi” podczas wizyty
- Przy pobycie w szpitalu skontroluj, czy lekarz oznaczył właściwy rodzaj zwolnienia
- Po zmianie zatrudnienia zgłoś lekarzowi nowego płatnika przed wystawieniem L4
- Jeśli coś się nie zgadza, poproś o korektę zwolnienia od razu, nie po kilku dniach
Co zrobić w przypadku odmowy wypłaty
Odmowa wypłaty zasiłku to jeszcze nie koniec sprawy. Najpierw spokojnie przeczytaj decyzję: sprawdź, na jakiej podstawie prawnej i z jakiego powodu ZUS odmówił. Zwróć uwagę na datę doręczenia, bo od niej biegnie termin na odwołanie. Zwykle masz na to kilkanaście–kilkadziesiąt dni, ale dokładny termin znajdziesz w pouczeniu. Na tym etapie nie dyskutuj telefonicznie, tylko przygotuj pisemne stanowisko i komplet dokumentów.
Wyobraź sobie, że ZUS uznał, iż po ustaniu zatrudnienia nie miałeś prawa do świadczenia, bo spóźniłeś się z dostarczeniem zwolnienia. W odwołaniu opisujesz, kiedy faktycznie otrzymałeś L4, jak je przekazałeś pracodawcy i z jakiego powodu pojawiło się opóźnienie. Dołączasz kopie korespondencji, potwierdzenia nadania, wydruki z systemu elektronicznego i oświadczenia świadków. Celem jest możliwie precyzyjne odtworzenie przebiegu zdarzeń.
Najczęstsza pułapka to lakoniczne odwołanie bez załączników albo oparcie się wyłącznie na emocjach. Zanim wyślesz pismo, porównaj dane na zwolnieniach lekarskich z decyzją, skoryguj ewentualne błędy w numerach PESEL, datach czy okresach niezdolności do pracy. Upewnij się, że masz potwierdzenia opłacania składek oraz dokumenty potwierdzające zatrudnienie lub przerwę między umowami, bo tu ZUS często znajduje podstawę odmowy.
- Zrób kopię decyzji ZUS i zanotuj datę jej odebrania
- Sprawdź w pouczeniu termin i tryb wniesienia odwołania
- Zgromadź zwolnienia L4, historię leczenia oraz dokumenty od pracodawcy
- Dołącz potwierdzenia opłacania składek i umów o pracę lub zlecenie
- Opisz chronologicznie wydarzenia, wskazując daty, sposób przesyłania dokumentów
- Złóż odwołanie za pośrednictwem ZUS, zachowując potwierdzenie złożenia dokumentów
Checklist przed złożeniem wniosku
Przed złożeniem wniosku warto uporządkować dokumenty i daty, bo nawet drobna rozbieżność potrafi opóźnić wypłatę świadczenia. Sprawdź, czy zwolnienie lekarskie ma prawidłowo wpisany okres niezdolności do pracy oraz czy pracodawca lub ZUS widnieje jako właściwy płatnik. Upewnij się, że Twoje dane osobowe są spójne z tymi, które widnieją w systemach ubezpieczeniowych. Dobrze jest też zawczasu przygotować informacje o zatrudnieniu, wymiarze etatu i ewentualnych innych tytułach do ubezpieczenia.
Wyobraź sobie pracownika zatrudnionego na umowę o pracę i dorabiającego na zleceniu. Podczas choroby lekarz wystawia zwolnienie tylko na głównego pracodawcę, a dodatkowy tytuł ubezpieczenia zostaje pominięty. W efekcie jedna część świadczenia jest naliczona, a druga wymaga wyjaśnień i uzupełnień. Gdyby wcześniej przygotował listę wszystkich umów, oświadczeń i danych płatników, cały proces zająłby mniej czasu i zmniejszył ryzyko odmowy części świadczenia. Warto przy tym pamiętać, że Twoje prawa przy sporach dotyczących wypłat i umów podlegają podobnym zasadom ochrony jak prawa konsumenta przy umowie kredytowej.
Najczęstsze pułapki to brak ciągłości ubezpieczenia, nieaktualne dane u pracodawcy oraz zwolnienia wystawione z błędnym kodem lub okresem. Problematyczne są też spóźnione wnioski oraz brak podpisu na oświadczeniach. Zanim je złożysz, porównaj daty ze zwolnienia z okresem zatrudnienia i upewnij się, że nie występują przerwy w opłacaniu składek. Osoby zmieniające pracę lub łączące kilka umów powinny szczególnie dokładnie przejrzeć dokumentację, bo to od niej zależeć będzie poprawne przyznanie i wypłata zasiłek chorobowy 2026.
- Zbierz wszystkie zwolnienia lekarskie, także z poprzednich okresów chorobowych
- Sprawdź, czy Twoje dane osobowe i adresowe są zgodne w dokumentach i systemach
- Przygotuj informacje o wszystkich umowach: o pracę, zleceniach, działalności gospodarczej
- Upewnij się, kto jest płatnikiem świadczenia: pracodawca czy ZUS
- Skontroluj ciągłość ubezpieczenia chorobowego, zwłaszcza po zmianie pracy lub przerwie w zatrudnieniu
- Przejrzyj wniosek pod kątem podpisów, dat i kompletności załączników przed złożeniem
