Nakaz zapłaty z sądu nie przesądza sprawy. Przy doręczeniu w Polsce na sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i elektronicznym są dwa tygodnie. Na zarzuty w postępowaniu nakazowym jest miesiąc. Wyjaśniamy, jak liczyć termin, co napisać w piśmie, ile to kosztuje i co zrobić, gdy termin minął.

Czym jest nakaz zapłaty
Nakaz zapłaty to orzeczenie, w którym sąd nakazuje pozwanemu zapłacić dochodzoną kwotę z kosztami albo w terminie wnieść środek zaskarżenia. Sąd wydaje go na posiedzeniu niejawnym, bez wysłuchania pozwanego. Czynności w takiej sprawie może wykonywać także referendarz sądowy.
Nakaz wydaje się, gdy powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych. Pozwany dostaje go razem z odpisem pozwu, załącznikami i pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia. Pouczenie warto przeczytać w całości, bo wskazuje właściwe pismo i termin.
Nakaz, od którego nikt nie wniósł środka zaskarżenia, ma skutki prawomocnego wyroku. Po nadaniu klauzuli wykonalności staje się tytułem wykonawczym i może być podstawą, na której opiera się egzekucja komornicza. Nie należy go więc traktować jak zwykłego wezwania do zapłaty.
Różnice między postępowaniem upominawczym, nakazowym i elektronicznym
W postępowaniu upominawczym sąd wydaje nakaz w sprawach o roszczenia pieniężne lub rzeczy zamienne. Odmawia, gdy według pozwu roszczenie jest oczywiście bezzasadne, twierdzenia budzą wątpliwość albo zaspokojenie zależy od świadczenia wzajemnego. Od takiego nakazu przysługuje sprzeciw, który pozbawia nakaz mocy w zaskarżonej części.
Postępowanie nakazowe toczy się na wniosek powoda zgłoszony w pozwie. Fakty muszą być udowodnione dołączonym dokumentem urzędowym, rachunkiem zaakceptowanym przez dłużnika albo wezwaniem do zapłaty z pisemnym uznaniem długu. Podstawą może być też weksel lub czek, a wobec konsumenta dodatkowo umowa z deklaracją wekslową.
Od nakazu w postępowaniu nakazowym wnosi się zarzuty, a nie sprzeciw. Zarzuty nie pozbawiają nakazu mocy: sąd rozpoznaje sprawę i wyrokiem utrzymuje nakaz albo go uchyla. Nakaz z chwilą wydania jest też tytułem zabezpieczenia, więc powód może uzyskać np. zajęcie rachunku przed końcem sporu.
Do zabezpieczenia wystarczy jednak, że dłużnik wpłaci zasądzoną kwotę z wymagalnymi odsetkami na rachunek depozytowy Ministra Finansów. Nakaz wydany na podstawie weksla lub czeku staje się natychmiast wykonalny po upływie terminu do zapłaty. Po wniesieniu zarzutów sąd może na wniosek pozwanego wstrzymać jego wykonanie.
Elektroniczne postępowanie upominawcze, czyli EPU, toczy się w systemie e-Sąd. Powód składa pozew wyłącznie przez ten system i tylko wskazuje dowody, nie dołączając ich. W EPU można dochodzić wyłącznie roszczeń pieniężnych, które stały się wymagalne w ciągu trzech lat przed wniesieniem pozwu.
Sprzeciw od nakazu z EPU pozbawia go mocy, a sąd umarza postępowanie w tym zakresie. Do sprzeciwu nie dołącza się dowodów. Powód może w ciągu trzech miesięcy od umorzenia wnieść zwykły pozew, a jego skutki liczą się wtedy od dnia pozwu w EPU. Ma to znaczenie m.in. dla przedawnienia.
| Tryb | Pismo pozwanego | Termin przy doręczeniu w Polsce | Opłata | Skutek |
|---|---|---|---|---|
| Upominawczy | Sprzeciw | 2 tygodnie | Brak | Nakaz traci moc w zaskarżonej części, sprawa toczy się dalej |
| Nakazowy | Zarzuty | 1 miesiąc | ¾ opłaty od pozwu, konsument maks. 750 zł | Nakaz działa do wyroku i jest tytułem zabezpieczenia |
| Elektroniczny (EPU) | Sprzeciw bez dołączania dowodów | 2 tygodnie | Brak | Nakaz traci moc, sąd umarza postępowanie; powód może wnieść pozew w 3 miesiące |
Termin na sprzeciw lub zarzuty – od kiedy biegnie
Termin liczy się od dnia doręczenia nakazu, a nie od dnia jego wydania. Na sprzeciw w postępowaniu upominawczym i w EPU są dwa tygodnie. Na zarzuty w postępowaniu nakazowym jest miesiąc. Dłuższe terminy obowiązują przy doręczeniu za granicą: w innym kraju Unii miesiąc, a poza Unią trzy miesiące.
Termin w tygodniach lub miesiącach kończy się w dniu, który nazwą lub datą odpowiada dniowi doręczenia. Przykład: nakaz z postępowania upominawczego doręczono w środę 7 października 2026 r. Sprzeciw trzeba wnieść najpóźniej w środę 21 października.
Gdy koniec terminu wypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin upływa następnego dnia roboczego. Zarzuty od nakazu z postępowania nakazowego doręczonego 7 października można by wnieść do 7 listopada. To sobota, więc termin przesuwa się na poniedziałek 9 listopada.
Za wniesienie pisma do sądu uważa się też jego nadanie w polskiej placówce operatora świadczącego powszechne usługi pocztowe. Liczy się wtedy data nadania, a nie dzień, w którym list dotrze do sądu. Nadanie u innego przewoźnika nie ma takiego skutku.
Gdy listonosz nie zastanie adresata, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Termin biegnie wtedy od odbioru przez domownika, a nie od chwili przeczytania nakazu przez adresata. Datę odbioru warto zapisać od razu i zachować kopertę.
Jeśli nikt nie odbierze listu, poczta zostawia awizo z siedmiodniowym terminem odbioru i po jego upływie powtarza zawiadomienie. Przy pierwszym piśmie w sprawie nieodebrany nakaz nie musi jednak oznaczać skutecznego doręczenia.
Sąd zobowiązuje wtedy powoda do doręczenia nakazu przez komornika, chyba że aktualność adresu nie budzi wątpliwości. Jeśli powód wykaże dokumentem, że pozwany mieszka pod tym adresem, list uważa się za doręczony. Późniejsza wizyta komornika nie otwiera wtedy terminu na nowo.
W EPU zasada jest inna. Nieodebrany nakaz uznaje się za doręczony, jeśli adres zgadza się z adresem w rejestrze PESEL. Jeżeli nakazu nie da się doręczyć w kraju, sąd go uchyla i umarza postępowanie, chyba że powód w terminie usunie przeszkodę.
Jak napisać sprzeciw od nakazu zapłaty
Sprzeciw lub zarzuty wnosi się do sądu, który wydał nakaz. W piśmie podaje się sąd, sygnaturę akt, dane stron i rodzaj pisma. Trzeba też wskazać, czy nakaz jest zaskarżony w całości, czy w części, i od razu zgłosić zarzuty formalne.
Przepisy wymagają, by zarzuty formalne zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, inaczej przepadają. Najważniejsza jest jednak część merytoryczna. Należy wskazać, które twierdzenia powoda są nieprawdziwe i dlaczego, oraz powołać dowody na każdy fakt.
Dowodami mogą być potwierdzenia przelewów, umowa czy korespondencja z wierzycielem. W zarzutach od nakazu w postępowaniu nakazowym przepisy wprost wymagają wymienienia faktów i dowodów na każdy z nich. W EPU do sprzeciwu nie dołącza się dowodów.
Pismo trzeba podpisać i dołączyć do niego odpis dla powoda oraz odpisy załączników. Zwykły e-mail nie wystarczy. Według e-Sądu sprzeciwy przesłane przez ePUAP lub e-mail nie wywołują skutków prawnych. Kto w EPU wybierze drogę elektroniczną, dalsze pisma składa już tylko przez system.
- Sąd, sygnatura akt i dane stron przepisane z nakazu
- Zakres zaskarżenia: cały nakaz albo konkretna część kwoty
- Zarzuty formalne zgłoszone na początku pisma
- Fakty, które pozwany kwestionuje, i dowody na każdy z nich
- Podpis, odpis pisma dla powoda i dowód nadania lub złożenia
Zarzut przedawnienia i inne argumenty dłużnika
Roszczenia majątkowe co do zasady przedawniają się po sześciu latach. Świadczenia okresowe i roszczenia związane z działalnością gospodarczą przedawniają się po trzech latach. Koniec terminu przypada na ostatni dzień roku, jeśli termin wynosi co najmniej dwa lata. Więcej piszemy w tekście o tym, jak liczyć przedawnienie długu.
Liczy się wymagalność każdej należności, a nie data zawarcia umowy. Po upływie terminu nie można domagać się zaspokojenia roszczenia od konsumenta, a sąd uwzględnia to z urzędu. W wyjątkowych przypadkach może jednak pominąć przedawnienie ze względów słuszności.
Bieg przedawnienia przerywa m.in. czynność przed sądem lub komornikiem w celu dochodzenia roszczenia. Przerywa go też uznanie roszczenia przez dłużnika. Podnosząc przedawnienie, lepiej więc nie potwierdzać w piśmie istnienia długu.
Obrona nie musi ograniczać się do przedawnienia. Można kwestionować istnienie długu, jego wysokość, odsetki i koszty albo wskazać nieuwzględnione wpłaty. Gdy pozywa podmiot, z którym dłużnik nie zawierał umowy, warto zażądać dowodu nabycia wierzytelności. Często są to firmy windykacyjne lub fundusze.
Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. Powód musi więc wykazać roszczenie i jego wysokość. Dłużnik powinien natomiast udowodnić fakty, na które sam się powołuje, np. spłatę.
- Przedawnienie: daty wymagalności rat i wcześniejsze czynności wierzyciela przed sądem lub komornikiem
- Spłata: potwierdzenia wpłat i wskazanie kwot, których wierzyciel nie uwzględnił
- Wysokość żądania: osobno należność główna, odsetki i pozostałe pozycje
- Zmiana wierzyciela: umowa przelewu wierzytelności i dowód, że obejmuje dochodzony dług
Opłaty i formalności
Sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i w EPU jest wolny od opłaty sądowej. Ustawa o kosztach sądowych wymienia wśród pism podlegających opłacie zarzuty od nakazu zapłaty, ale nie sprzeciw od niego.
Od zarzutów w postępowaniu nakazowym pobiera się trzy czwarte opłaty od pozwu, a od konsumenta nie więcej niż 750 zł. Przy kwotach do 20 000 zł opłata od pozwu wynosi od 30 do 1000 zł, a powyżej – 5% wartości sporu. Przykład: przy długu 12 000 zł opłata od pozwu to 750 zł, a od zarzutów 563 zł.
Jeśli opłata nie zostanie uiszczona mimo wezwania sądu, zarzuty zostaną odrzucone. Osoba, która nie może ponieść kosztów bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny, może wnioskować o zwolnienie od kosztów sądowych. Decyzję podejmuje sąd.
Do wniosku o zwolnienie dołącza się oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania według ustalonego wzoru. Brak opłaty za sprzeciw nie oznacza jednak, że proces nic nie kosztuje. Przegrywający co do zasady zwraca przeciwnikowi koszty procesu.
- Sprawdzić w pouczeniu, czy właściwym pismem jest sprzeciw, czy zarzuty
- Przy zarzutach dołączyć dowód opłaty albo wniosek o zwolnienie od kosztów
- Przygotować odpis pisma i załączników dla powoda
- Zachować dowód nadania w placówce pocztowej lub złożenia w sądzie
Co się dzieje po wniesieniu sprzeciwu
Sąd najpierw bada, czy pismo wniesiono w terminie, czy jest opłacone i czy nie ma braków. Spóźniony lub niedopuszczalny sprzeciw albo zarzuty zostaną odrzucone. Na wniosek strony sąd wydaje postanowienie stwierdzające utratę mocy nakazu.
Po skutecznym sprzeciwie sąd rozpoznaje sprawę według przepisów ogólnych albo w postępowaniu odrębnym. Przy kwotach do 20 000 zł jest to zwykle postępowanie uproszczone. Sąd może wezwać strony do dodatkowych pism i wyznaczyć rozprawę. Sprzeciw nie oznacza wygranej, bo powód nadal może udowodnić roszczenie.
Po zarzutach w postępowaniu nakazowym sąd wydaje wyrok. Utrzymuje w nim nakaz w mocy w całości lub części albo go uchyla i orzeka o żądaniu pozwu. W tym postępowaniu pozwany nie może wnieść powództwa wzajemnego.
W EPU po sprzeciwie sąd umarza postępowanie, a każda strona ponosi własne koszty. Jeśli powód w ciągu trzech miesięcy złoży zwykły pozew, sąd na żądanie stron uwzględni koszty poniesione w EPU. Od wyroku sądu pierwszej instancji przysługuje apelacja.
Co zrobić, gdy termin już minął
Najpierw warto sprawdzić w aktach, pod jaki adres i w jaki sposób doręczono nakaz. Jeśli trafił pod adres, pod którym pozwany już nie mieszkał, doręczenie mogło być wadliwe, a termin w ogóle nie zaczął biec. Dowodem może być np. umowa najmu nowego mieszkania.
Gdy doręczenie było prawidłowe, ale termin minął bez winy pozwanego, można wnieść o jego przywrócenie. Wniosek składa się w ciągu tygodnia od ustania przyczyny, np. wyjścia ze szpitala. Trzeba w nim uprawdopodobnić okoliczności i jednocześnie wnieść spóźniony sprzeciw lub zarzuty.
Po roku od upływu terminu przywrócenie jest możliwe tylko w wyjątkowych wypadkach. Sam wniosek nie wstrzymuje postępowania ani wykonania nakazu. Sąd może je jednak wstrzymać, dlatego warto o to wyraźnie poprosić.
Prawomocnego nakazu nie da się już zaskarżyć sprzeciwem. Jeśli po jego wydaniu dług został spłacony albo wygasł z innej przyczyny, dłużnik może wytoczyć powództwo przeciwegzekucyjne. Nie służy ono jednak powtarzaniu argumentów, które należało zgłosić w sprzeciwie.
Jeżeli dług istnieje, można negocjować z wierzycielem spłatę w ratach. Porozumienie warto spisać i ustalić w nim, co dalej z egzekucją. Pomocne będą zasady opisane w tekście o rozmowie z windykacją.
- Sprawdzić w aktach adres i dowód doręczenia nakazu
- Zebrać dowody przeszkody, jeśli termin minął bez winy pozwanego
- Złożyć spóźnione pismo razem z wnioskiem o przywrócenie terminu
- Zachować potwierdzenia spłaty i wyjaśnić z wierzycielem stan długu
Najczęstsze pytania o sprzeciw od nakazu zapłaty
Dwa tygodnie od doręczenia nakazu wydanego w postępowaniu upominawczym lub w EPU, gdy doręczenie następuje w Polsce. Na zarzuty od nakazu w postępowaniu nakazowym jest miesiąc. Termin biegnie także od doręczenia zastępczego, np. dorosłemu domownikowi.
Nie. Sprzeciw w postępowaniu upominawczym i w EPU jest wolny od opłaty sądowej. Opłata dotyczy zarzutów w postępowaniu nakazowym: wynosi trzy czwarte opłaty od pozwu, a od konsumenta nie więcej niż 750 zł.
Pismo musi wskazywać, czy nakaz jest zaskarżony w całości, czy w części, oraz zarzuty formalne. Argumenty co do istoty sprawy i dowody warto przedstawić od razu, bo sąd ocenia je w dalszym postępowaniu. W EPU do sprzeciwu nie dołącza się dowodów.
Nakaz, od którego nie wniesiono środka zaskarżenia, ma skutki prawomocnego wyroku. Po nadaniu klauzuli wykonalności wierzyciel może skierować sprawę do komornika. Po upływie terminu pozostaje wniosek o jego przywrócenie, jeśli uchybienie nastąpiło bez winy dłużnika.
Źródła:
- Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. 2026 poz. 468), art. 98, 126, 128, 130, 138, 139, 139¹, 165, 168–172, 367, 480¹–480⁴, 485, 492, 493, 499, 505, 505²⁸–505³⁷, 776, 840
- Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. 2026 poz. 795), art. 6, 111, 112, 115, 117, 117¹, 118, 123
- Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz.U. 2025 poz. 1228), art. 3, 13, 19, 21, 102
- e-Sąd – elektroniczne postępowanie upominawcze, informacje dla stron
