LIBOR (London Interbank Offered Rate) to globalny wskaźnik, który przez wiele lat był używany do ustalania oprocentowania kredytów i pożyczek międzybankowych. LIBOR reprezentował średnią stopę procentową, po jakiej największe banki światowe były skłonne pożyczać sobie nawzajem pieniądze na londyńskim rynku międzybankowym. Wskaźnik ten wpływał na oprocentowanie różnego rodzaju produktów finansowych, w tym kredytów hipotecznych, obligacji oraz pożyczek korporacyjnych, co sprawiało, że miał ogromny wpływ na globalną gospodarkę. LIBOR wyznaczano dla różnych walut, takich jak dolar amerykański, euro, funt szterling, frank szwajcarski i jen japoński, a także dla różnych okresów zapadalności, od jednego dnia do jednego roku.
Funkcjonowanie LIBOR opierało się na codziennych zgłoszeniach od banków, które informowały, po jakiej stopie procentowej mogłyby uzyskać pożyczki od innych banków. Te dane były następnie przetwarzane przez ICE Benchmark Administration, aby wyznaczyć średnią wartość dla każdej waluty i okresu. Pomimo swojej popularności i szerokiego zastosowania, LIBOR stał się przedmiotem licznych kontrowersji. W 2012 roku wyszło na jaw, że niektóre banki manipulowały stawkami LIBOR w celu osiągnięcia korzyści finansowych, co doprowadziło do skandalu i licznych śledztw.
Ze względu na te problemy oraz na zmieniające się potrzeby rynku finansowego, postanowiono stopniowo wycofać LIBOR z użytku. Zastąpienie go innymi wskaźnikami, takimi jak SOFR (Secured Overnight Financing Rate) w USA czy SONIA (Sterling Overnight Index Average) w Wielkiej Brytanii, ma na celu zwiększenie transparentności i dokładności w ustalaniu stóp procentowych. Proces wycofywania LIBOR zakończył się w 2021 roku, choć jego wpływ na rynek finansowy pozostanie zauważalny przez wiele lat ze względu na liczne umowy długoterminowe, które były oparte na tym wskaźniku.
